top-image

درباره بـــرانیـــا

آنچه ما در برانیــــا انجام می‌دهیم

دفتر مــــا با آگاهی از این وضعیت همواره دو سرنخ اصلی را در پروژه‌های مختلف پی گرفته است :

(تمرکز بر پیش ‌تولید (پروسه

ما معتقدیم پروسه تولید محصول به مراتب از محصول نهایی مهم‌تر است. معماری در حال فاصله گرفتن از روش‌های قرن بیستمی است و الگوهای قدیمی طراحی دیگر پاسخگوی مسائل نیستند. روش‌های طراحی مدام در حال تغییر اند و هر روز افق‌های جدیدی به رویمان باز می‌شود.

دفتر ما همواره به دنبال تجربه‌ روش‌های جدید طراحی با رویکرد توجه به پروسه پیش‌ تولید است و همواره در کنار پرداختن به مفاهیم تئوریک و چالش‌های اجرا، دغدغه استفاده از بروزترین روش‌ها و درگیر شدن با مسائل چالش‌برانگیز طراحی را داشته است. «چگونه» و «چرا» (پروسه) دغدغه‌های اصلی ما را شکل می‌دهند و «چه» (محصول) اگرچه لازم اما در اولویت بعدی ما قرار دارد.

سیستم کاری ما متضمن شدت کار، مشخص سازی و طرح دیدگاه های جزئی ریزبینانه است که علاوه بر پاسخگوی به الزامات اجرایی پروژه، مرزهای پیشروی حرفه را می سازند.

بازتعریف مسائل

ایده‌های شکل‌دهنده در طراحی نه در پیروی از روند‌های روتین بازار بلکه برآمده از توجه به نیازهای مسئله و خواسته‌های کارفرما هستند. جاه‌طلبی‌های طراحی نه در استفاده بی حد و حصر از مصالح لوکس و گران قیمت بلکه در بازتعریف و به چالش کشیدن فرض‌ها و معیارهای از پیش ‌تعریف شده، برای رسیدن به الگوها و پاسخ‌های متفاوت و جدید است.

پروژه‌های خاص و یونیک که روند‌های روتین بازار را دنبال نمی‌کنند اگرچه از نظر هزینه‌های اقتصادی در مرحله پیش‌تولید و اجرا ممکن است نسبت به متوسط بازار کمی تفاوت داشته باشند، اما بدون تردید در مرحله فروش و ارزش ‌گذاری تفاوت چندبرابری خواهند داشت. این دست پروژه ها حتی در دوران رکود بازار مسکن با قیمت‌های چندبرابر نسبت به موارد همجوار خود خرید و فروش می‌شوند و همیشه مشتریان خاص خود را خواهند داشت.

آنچه در بازار ساخت و ساز ایـــران اتفاق می‌افتد

در خوش‌بینانه‌ترین نگاه فقط حدود سه درصد از پروژه‌های ساختمانی در ایران توسط معماران، طراحی و ساخته می‌شود و مابقی یعنی 97 درصد ساخت و ساز توسط پیمانکاران ، دفاتر خدمات و دلالان مصالح انجام می‌گیرد. این مراکز مدلی از کسب و کار را پی گرفته‌اند که مبتنی بر بهره‌وری مستمر اقتصادی از طریق فروش مصالح و طراحی های سریع و زودبازده است. طراحی‌هایی که عمدتا بر اساس المان‌های ثابت و تکرار شونده، رویه‌ها و راه‌حل‌های روتین و استاندارد شده ی بازار و مٌد ‌شکل گرفته‌اند.

طراحی در این شکل از کسب و کار اساسا ارزش افزوده‌ای به بنا اضافه نمی‌کند و آنچه هنگام قیمت‌گذاری این گونه ساختمان‌ها (سوای از مکان و متراژ بنا) مدنظر است عمدتا کیفیت متریال استفاده شده است. تفاوت یک ساختمان خوب و بد عمدتا به مصالح و متریال‌ آن برمی‌گردد و طراحی صرفا به مسئله «انتخاب مصالح» تنزل یافته است.

معماری این ساختمان‌ها عمدتا با متریال‌هایشان شناخته می‌شوند. ساختمان‌های سنگ پلاک سفید، ساختمان های آجر سه سانتی ، ساختمان‌های گرانیتی، ساختمان‌های نما رومی، ساختمان‌های ترمو وود و . . . و در طراحی‌های داخلی نیز به همین ترتیب! متریال‌هایی که به اقتضای بازار و مناسبات اقتصادی وارد کننده‌های مصالح تغییر می‌کنند. لذا شاهد هستیم که عمر مفید زیبایی یک ساختمان به کمتر از یک دهه رسیده است. مصالحی که در زمان ساخت نماد و نشانه به روز بودن یک بنا به حساب می‌امدند، امروز به نوعی مهر انقضای آن ساختمان هستند. زیرا مصالح جدیدی وارد بازار شده که آن‌ها را از رده خارج می‌کند.

این درحالی است که اساسا گذشت زمان نه تنها از ارزش معماری نمی‌کاهد بلکه قدمت بنا، آن را واجد ارزشی دوچندان می‌کند. اما مشکل اینجاست تفاوت بنیادینی وجود دارد میان آن بنایی که معماری شده و آنچه صرفا به بزک‌کاری فضا با متریال تنزل یافته است. آن یکی تولید می‌شود، خلق می‌شود که بماند و این یکی فقط قرار است مصرف ‌شود. زیرا دلالان مصالح باید بهانه‌ای برای بازسازی بناهایی که ساخته‌اند با اقتضائات جدید بازار داشته باشند.

مجموعه حاضر مروری بر کار‌های ما در چند سال گذشته است. سعی کردیم بر مقیاس‌های مختلف با موضوعات متنوع، متمرکز شویم و خط فکری‌مان را در مقیاس‌های متفاوتی از طراحی بسنجیم. دستاورد این چند سال تلاش بی وقفه به عنوان یک دفتر جوان ، به مرحله ساخت رسیدن چند پروژه در مقیاس کوچک و کسب چهار عنوان در مسابقات معماری بوده است :

1. "طرح برگزیده" مسابقه طراحی میدان قبله مشهد / با همکاری مهندسین مشاور نقش و طرح لوتوس/ آبان 93
2. مرحله نیمه نهایی مسابقه مجموعه مسکونی 360 واحدی الغدیر2 / شهریور 93
3. "طرح برگزیده" طراحی سردر دانشگاه میبد/ خرداد93
4. مرحله نیمه نهایی مسابقه مجموعه فرهنگی هنری بنیاد آسمان/ با همکاری Schema Studio/ آذر92